Montfoort S.V.’19 2 begon de competitie met een uitwedstrijd tegen De Merino’s 2, dat toen de punten in eigen huis wist te houden, alhoewel Montfoort destijds zeker aanspraak kon maken op tenminste een gelijkspel. Afgelopen zaterdag, toen De Merino’s naar Montfoort waren gekomen, slaagde Montfoort er wel in de volle buit binnen te halen, al liet de winnende treffer tot het laatste moment op zich wachten.

Een goed voetballend Montfoort kende een bliksemstart; al na enkele minuten wist Robin Stokman zich in het Veenendaalse strafschopgebied van zijn tegenstander te ontdoen en Merlijn v/d Berg te bereiken, die eenvoudig binnentikte: 1-0. Montfoort hield daarna het betere van spel, wist diverse kansen te creëren, maar slaagde er niet in de score verder uit te breiden. De Merino’s moest het vooral hebben van de bonkige spits, die vaak middels de verre hoge bal werd gezocht, overigens zonder echt gevaar voor het weer door Jack Wilson, die zeer betrouwbaar keepte, verdedigde doel te laten ontstaan. Waar vrijwel iedereen wachtte op de tweede Montfoortse treffer, viel (toch) een doelpunt aan de andere kant: aan de gelijkmaker ging een niet door de (overigens goed leidende) scheidsrechter bestrafte overtreding van die spits vooraf en toen daarna weifelend in de defensie van de thuisclub werd gehandeld, werd de bal hard in de korte hoek naast Jack Wilson ingeschoten:1-1. Montfoort gaf niet op, bleef hard werken en ging op zoek naar een tweede treffer. Toen Montfoort vervolgens ook daadwerkelijk scoorde werd de feestvreugde snel tenietgedaan toen het vlagsignaal (al dan niet terecht, daarover waren de meningen zeer verdeeld) van de Veenendaalse assistent wegens buitenspel werd gehonoreerd. De verdiende voorsprong kwam er toch; na een charge van de vijandelijke doelman op een van de Montfoortenaren ging de bal op de stip en had Menno Bergwerff weinig moeite het net te vinden: 2-1. Dat was ook de ruststand.

Ook in de tweede helft creëerde Montfoort, hoewel minder goed op dreef dan in de prima eerste helft, de nodige (grote) kansen, zonder tot scoren te komen. De Merino’s bleef daardoor in de wedstrijd en kon op haar beurt enkele keren dreigend oprukken. Die dreiging vertaalde zich vervolgens ook in weer een gelijkmaker: 2-2. Terwijl de minuten wegtikten en doelpogingen van Montfoort werden gekeerd door De Merino’s doelman dan wel naast gingen moest Jack Wilson lijf en leden riskeren om met succes .een derde treffer van de bezoekers te voorkomen. Toen Wessel Mulder daarna na een kopbal de lat op zijn weg vond, leek een 2-2 gelijkspel onafwendbaar. Het liep toch anders; een lage voorzet van links werd door een Veenendaalse verdediger, in een uiterste poging een van de Montfoortenaren van scoren af te houden, pardoes in eigen doel gewerkt:3-2. De scheidsrechter liet daarna niet eens meer aftrappen. Zo bleef de winst uiteindelijk toch (verdiend) in Montfoort.

Deze zaterdag staat om 14.15 uur de uitwedstrijd tegen WV-HEDW op het programma.