• Al 5 seizoenen komen ze elkaar tegen en altijd zijn ze aan elkaar gewaagd: EDO2 en Montfoort 2. Buiten het veld gezellig....binnen de lijnen meestal wat grimmig. Gisteren stond ie weer op het programma nu in Overvecht.

    Het was goed toeven op de \" Playa Manitoba waar de zon scheen, het publiek al vroeg aanwezig was en de lekkere geuren van de \" buiten keuken\" olv chefkok Menkveld onder het terras vandaan kwamen.
    Waarschijnlijk was dat ook de reden dat de BlueLions de eerste helft voetbalden alsof het om een zomertoernooitje ging. Nooit werd de 1e helft een 'Clash' omdat er gewoonweg te weinig strijd werd geleverd. Bij EDO was de urgentie groter en zij waren dan ook de bovenliggende partij. Wellicht was ook het strijdplan niet helemaal de juiste en werkte dit samen de 1-0 achterstand bij rust in de hand. EDO bleef op eigen helft makkelijk overeind en kon veelvuldig via de zijkanten gevaarlijk worden. Tot grote kansen leidde het niet echt, wel tot een mooie goal. Na balverlies op de helft van de gastheren, volgde een snelle aanval over rechts en werd de voorzet mooi ingekopt door de volledig vrijstaande Goedhart. 1-0.
    Het was niet echt slecht wat de Blue Lions lieten zien, maar het was gewoonweg niet goed genoeg! Er waren mogelijkheden voor Tijn, Sem en uit een aantal gevaarlijke vrije trappen van Robin, maar nooit zat er voldoende venijn in om ook te scoren.

    In de rust werd de teleurstelling over het eigen spel besproken, het strijdplan gewijzigd en gewisseld. Marciano ( sinds tijden weer een basisplaats bij afwezigheid van Sander, Max en Neil) maakte plaats voor Ojani.
    De omzettingen in de achterste lijn waar Cas naar rechts, Stein naar z'n eigen plekkie centraal en Weijs naar links verhuisde gaf met de aansturing en het goede spel van Sven meer rust. Vooral de ingevallen Ojani gaf de meegereisde supporters hoop. Met diepgang en snelheid werd hij de nachtmerrie voor de back die vanaf minuut 46 van links en rechts, buitenom en binnendoor gedolt werd. De Blue Lions maakten eindelijk weer een hongerige indruk en de acties van Ojani leverde direct een aantal scrimmages voor de goal van EDO op. Met kunst en vliegwerk wisten de gasten de gelijkmaker te voorkomen, maar na 12 minuten in de 2e helft was het dan toch raak voor de Blue Lions. Hans ( 2e helft heer en meester op het middenveld) wachtte op exact het goede moment om de lopende Sem vrij te spelen in de 16 meter. Semmie-boy liet de EDO keeper kansloos. 1-1.
    Direct na de goal kwamen Coen (23.1) en Sten in het veld voor de ( nog niet helemaal fitte) Weijs en Jesper ( bij vlagen onhoudbaar..bij vlagen afwezig..). Montfoort ging op jacht naar meer. Dat een training geen wedstrijd is bewees Tijn. Daar waar donderdag iedere voorzet van de zijkant binnen geknald werd door Tininho ( vandaag zijn 1e 90 minuten van het seizoen) ..miste hij nu de grootste kans om de winst binnen te halen. Menno kwam nog voor de leeg gespeelde Sem, maar scoren zat er helaas niet meer in ondanks de mogelijkheid van Sten wat helaas een afzwaaier werd.
    EDO kwam in de 2e helft niet meer in het hoofdstuk voor...maar kreeg toch nog in de laatste secondes een typische EDO kans om de wedstrijd te beslissen. Een makkelijk gegeven vrije trap aan de zijkant van de 16 meter. Daar waar normaal de spitsen gevaar stichten zag Jack nu de bal tot zijn opluchting kansloos voorlangs gaan. Het had ook iets teveel van het goede geweest. De puntendeling was obv de wedstrijd een prima weerspiegeling. EDO wint de 1e- en de BlueLions de 2e helft op punten ...niemand ging Knock- Out.


    ...op naar Volendam (thuis op Valentijnsdag ).
    Bij afwezigheid van Judith neemt AI het eenmalig van haar over... volgende week hopelijk weer juichfoto's.